<<Terug

 

Mijn naam is Peter en eens was ik een doodgewone en gelukkige man samen met mijn partner.
 
 
2003/2004
Op een gegeven moment ontdekte ik een hevige pijn in mijn kruis,dan wel aan mijn piemel.
De gehele beweegbare huid om de schacht was dik en rood, wist ik wat dat was?
Na jarenlang de dermatologie te hebben platgelopen in AZ Maastricht en de nodige zalfjes en puncties te hebben laten uitvoeren kwamen we erachter dat er een zekere ziekte melkerson Rosenthal aanwezig was in dat gebied, iets met verstopte vochtvaatjes (oedeem).
Ook oedeem therapie hielp niet. Het fluctueerde soms dikker soms dunner, zalfjes hielpen niet of nauwelijks,zelf het hele dure Remicade mocht niet baten. Het einde van de dermatologie was in zicht en ze konden niks meer voor me betekenen.
Nog een plastisch chirurg geraadpleegd en hij verteld me dat het beter was om er niks meer aan te doen,niet snijden dus.
Dan ben je onder tussen in februari 2007, 4 jaar verder, zoekende op internet kom je uit bij een kliniek in Maastricht bij een plastisch chirurg die daar werkzaam is.
Wij,ik en mijn vriend op gesprek geweest bij hem thuis, een privťkliniek in het Belgische Rotum, hij bekeek mijn piemel en zei "dat gaat goed komen"hij zei dat de ingreep althans de last niet meer zou voorstellen dan een besnijdenis.
Deze dokter kwam zo ongelooflijk vertrouwd en betrouwbaar over GEWELDIG!.
Hij was mijn laatste strohalm, iedereen verwijt het mij nu dat ik er toch in heb laten snijden maar ik was toen teneinde raad en als een dokter het zo fantastisch voorspiegelt dat het appeltje eitje is ga je overstag.
Hij zou de piemel in de langsrichting opensnijden en dan de vochtvaatjes eruit halen, fluitje van een cent, het gebeurde in juni 2007 toen ik onder het mes ging, enkele uren na de operatie was ik al thuis. Dus dacht geweldig!!! helaas de nog aanwezige voorhuid (tuitje) stierf af en een 2de operatie zat eraan te komen en ik werd besneden.
Niks aan de hand...... we doen het de eerste 40 jaar van mijn leven met een velletje en de rest zonder, geen probleem. Enkele dagen daarna, zoals zich bij elke mannelijk lid in de nachtelijke uren diverse erecties zich aankondigen,en dus die drukte tegen de hechting. Zo erg dat ik er pijnstillers voor kreeg en zelf opzoek ging naar pilletjes voor het voorkomen van erecties, maar die bestaan niet.
En toen gebeurde het, de operatienaad scheurde open en de beweegbare huid trok zich terug zoals je een mouw van een trui opstroopt. Ik ben toen gelijk naar de dokter gegaan en gevraagd "wat is dit". Hij zei en bleef volhouden dat dit niet erg was en goed kwam, dit bleef hij telkens zeggen............ als je dit zo elke week/maand verteld wordt ga je op een gegeven moment niet meer geloven.
We zijn toen naar een ander ziekenhuis geweest in Heerlen en een andere dermatoloog eens laten kijken, en die schrok zich een hoedje. En zei hier had dus nooit in gesneden mogen worden, hij maakte een verwijsbrief voor het V U  in Amsterdam.
Ondertussen bleef mijn zogenaamde goede plastisch chirurg volhouden dat er niks aan de hand was en het GOED zou komen, ongelooflijk hť, hij zei wel dat hij goed verzekerd was.
n Amsterdam werd in maart 2008 de opgekropte huid los gesneden en een nieuwe huid om de penisschacht heen gelegd, met huid uit mijn lies. Helaas heeft dit ook niet het gewenste resultaat behaald, nog diverse operaties en lipofilling's moeten nog volgen.
Trouwens ik verwijd de plastisch chirurg van het VU niks, hij moest rotzooi van een ander opknappen en zou het dus nooit zo gedaan hebben.
Ondertussen is mijn vakman een jaar geschorst door het Tuchtcollege een zaak die ik samen aangespannen heb met de Inspectie voor de Volksgezondheid, wat zijn dat warme mensen er heerst in mijn geval geen bureaucratie. Ze hebben ook de werkgevers in BelgiŽ ingelicht waar mijn vakman werkt, dus dit blijft hem achtervolgen. Mijn advocaat in Nederland is al meer dan 2 jaar in gevecht met de verzekering van de kliniek waar ik verminkt raakte, er is niet zomaar een deskundige die mij wil expiditeren.
Een gesprek met de directeur van de kliniek in het verleden leid tot de uitspraak "meneer alles zal goed komen". De vakman is ontslagen en wij vormen 2 handen op een buik.
En dat is eigenlijk het ergste wat je kan overkomen. LOZE BELOFTES, de directeur heeft helaas nooit meer van zich laten horen.
Ook tegen hem loopt een tuchtzaak.
Hij wist niks van die speciale behandeling jegens mij in zijn kliniek en dat verwijt ik hem zwaar.
Ondertussen heb ik de media opgezocht, wereldnieuws werd het!!!!!
In alle kranten heeft het gestaan, ook de lokale tv is hier geweest, de tuchtzaak stonden ze met naam en toenaam in de krant.
Dat is het enige wat ik kan dien jegens hun, ze hebben mijn leven verwoest.
Er is wat heel belangrijks van je afgenomen, je penis, klaarkomen en penetratie IS NIET MEER MOGELIJK.
Plassen moet ik zittend en dan je hersens,psychisch ga je hier kapot aan.
En dan laten de chirurg en de directeur het afweten, in mijn volgend leven word ik ook chirurg.
En hoop deze heren onder het mes te krijgen!!!!!!.
Omdat het geheel nog wat te willen verbeteren en wat mooier te maken zeiden ze in het VU in Amsterdam dat er een lipofilling ( eigen vet) op zn plaats was.
Via internet  kom je dan terecht bij Syl, van Legaal Verminkt. Een hartverwarmende vrouw uit de Achterhoek, op bezoek geweest bij haar en haar plastisch chirurg geraadpleegd Paul Kouwenberg.
Dus dit staat me voor 2010 op het programma, lipofilling met eigen lichaamsvet.
Ook een bekende advocaat van haar adviseerde een advocaat uit BelgiŽ Antwerpen die de operatie aan gaat klagen. Ze worden deze week voor de rechter gedaagd, zo gaat dat in BelgiŽ...... dus we hebben nog een lange weg te gaan, we willen niet opgeven en dit zal ook niet gebeuren.
Nou zijn wij aan de beurt!!!!!!!!!!!!!!
 

Peter

 


 

<<Terug