<<Terug

 

Blind door PIP-implantaat

Ria van Reekum voelde dat er iets mis was met haar implantaat
Foto: Wout Jan Balhuizen. vr 24 feb 2012, 06:30

Uit VROUW Magazine

Bijna blind door PIP-implantaat

Door Maroesja Hupkes

AMSTERDAM - Vrouwen met PIP-borstimplantaten kregen de schrik van hun leven toen bleek dat deze siliconen kunnen lekken en schadelijk zijn. Het advies om ze snel te laten verwijderen komt voor Ria van Reekum (61) te laat. De borstprothese die zij kreeg na een borstamputatie, ruïneerde haar leven.

“Als ik er niet op had aangedrongen in het ziekenhuis om mijn borstprothese te verwijderen, was ik er nu waarschijnlijk niet meer geweest. Tenminste, zo voelt het. Vlak voor de operatie, begin 2011, eiste ik dat ze mijn implantaat zouden bewaren, omdat ik voelde dat er iets mis mee was. De artsen geloofden het niet, want op de echo’s hadden ze niets raars gezien.
Toen ik bijkwam uit de narcose was het eerste wat ik vroeg: ‘Mag ik ’m zien?’ De verpleegster gaf me de prothese... hij was voor de helft leeggelopen. Op dat moment dacht ik niet aan de mogelijke gevolgen voor mijn lijf en mijn gezondheid. Voor mij was het vooral een bevestiging dat ik niet gek was. De chirurg kwam langs en zei: ‘Uw prothese was lek, maar ik heb alles keurig weggehaald.’ Daarna liep hij door naar de volgende patiënt. Daar lag ik dan. Ik was intens verdrietig, want zonder prothese zag ik weer dat diepe gat en de afschuwelijke littekens van mijn borstamputatie.
Snelgroeiende tumor
Twintig jaar geleden kreeg ik de diagnose borstkanker. Ik had een zeer snelgroeiende tumor. Veertig jaar was ik, en een single moeder. Mijn dochters waren 14 en 17. Wat moesten ze zonder mij? Heel mijn wereld stortte in. Een week later al werd mijn borst afgezet. Gelukkig waren er geen uitzaaiingen. Het was een vreselijke periode, maar ik overwon de kanker. Op advies van mijn arts liet ik een siliconen-borstimplantaat plaatsen. Hij verzekerde me dat het veilig was en ik vertrouwde hem. Er was destijds nog niets bekend over de eventuele gevaren van siliconen en ik had me goed laten voorlichten.
Heel blij was ik met mijn ‘Hollywoodborst’. Ik was zo opgelucht, dat ik weer onbezorgd kon leven en zelfs leuke kleding aankon met een diep decolleté. Eindelijk voelde ik me weer vrouw. Jarenlang was ik gezond en gelukkig. Ik had een goedlopende schoonheidssalon,ondernam veel en stond midden in het leven. Tot ik in 2007 van de ene op de andere dag ziek werd. Ik was draaierig in mijn hoofd en kreeg een vreemd zicht, alsof ik continu onder water keek. Ook was ik doodmoe en mijn gewrichten deden pijn.‘Dat hoort bij de leeftijd,’ concludeerden de artsen keer op keer. Hoe beroerd ik me vaak ook voelde, ik probeerde het te accepteren. Tot ik in 2009 bijna niets meer zag en amper kon lopen.

 

Reacties

Ria, wat heftig. Eerst al iets vreselijks mee moeten maken en dan doktoren die niet naar je luisteren wanneer je merkt dat er iets niet goed is. Gelukkig heb je doorgezet..

Maria, Den Bosch | 14:50 | 24.02.12

Beste Ria. Wat een toestand met dat implantaat. Ook ik heb een amputatie achter de rug maar ben heel blij dat ik van lichaams eigen materiaal(buikvet) een nieuwe borst mocht laten maken . Ik denk dat dit de enige veilige manier is. Dit wel na zeven jaar zonder borst.

Henny Stuij, Grootebroek | 10:14 | 24.02.12

Juist omdat ik dit soort scenario's voor ogen had, heb ik 3 jaar geleden gekozen voor reconstructie uit eigen weefsel! Maar wat mij in het artikel over Ria opvalt is dat de artsen je niet serieus nemen en niet naar je luisteren en daar kan ik zo boos om worden. Je voelt zelf toch het beste aan je lijf dat er iets niet klopt!!!! Ook ik weet dat inmiddels uit ervaring na een 2e keer borstkanker! Ik wens Ria heel veel sterkte, ook in je strijd tegen de artsen, want ze moeten eens leren te luisteren naar hun patienten!!

Marijke Vorstermans-Rekers, Bergen op Zoom | 09:13 | 24.02.12

 


 

<<Terug